ค่าอิมพีแดนซ์เป็นปัญหาทางเรขาคณิต
ค่าอิมพีแดนซ์ 50 Ω ไม่ใช่คุณสมบัติของชื่อเน็ต แต่เป็นผลมาจากความกว้างของสายสัญญาณ ความหนาของฉนวน ค่าคงที่ของฉนวน และระยะห่างของระนาบอ้างอิง การเปลี่ยนแปลงค่าใดค่าหนึ่งจะทำให้ค่าอิมพีแดนซ์เปลี่ยนแปลงไปด้วย นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมแบบร่างโครงสร้างพร้อมค่าเป้าหมายจึงเป็นข้อมูลขั้นต่ำที่ผู้ผลิตต้องการ
เริ่มจากโครงสร้าง
กำหนดความหนาและจำนวนชั้นของแผ่นวงจรก่อน จากนั้นจึงจัดสรรความหนาของฉนวนระหว่างชั้นสัญญาณและชั้นอ้างอิง การรักษาความหนาของฉนวนให้เท่ากันในทุกล็อตมีความสำคัญมากกว่าค่าที่กำหนดไว้อย่างแม่นยำ ค่า 50 Ω ±10% ที่ทำซ้ำได้นั้นง่ายกว่าที่จะอธิบายมากกว่าค่า 50 Ω ที่กำหนดไว้ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงไปในแต่ละแผ่น
- รักษาความต่อเนื่องของระนาบอ้างอิงภายใต้เน็ตที่ควบคุมอิมพีแดนซ์ ร่องหรือการแยกจะบังคับให้กระแสย้อนกลับเปลี่ยนเส้นทางและเปลี่ยนแปลงอิมพีแดนซ์ในบริเวณนั้น
- หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนชั้นอ้างอิงระหว่างการเดินสาย เว้นแต่การออกแบบจะคำนึงถึงการเปลี่ยนผ่านของ vias ด้วย
- สอบถามโครงสร้างมาตรฐานของผู้ผลิตก่อนเลือกใช้ฉนวนที่ไม่เป็นมาตรฐาน
สิ่งที่เราควบคุมในสายการผลิต
กระบวนการของเราสนับสนุน 1–38 ชั้น, ระยะห่างของลายวงจร 0.06 มม., รูเลเซอร์ 0.1 มม. และทองแดงภายนอกสูงสุด 20 ออนซ์ สำหรับงานควบคุมอิมพีแดนซ์ เราจะสร้างชิ้นงานทดสอบต่อล็อตและวัดด้วย TDR; ±10% คือช่วงการผลิตปกติ และ ±5% จะแจ้งเป็นกรณีๆ ไปหลังจากตรวจสอบโครงสร้างชั้นแล้ว
จุดที่การออกแบบมักล้มเหลว
- เป้าหมายอิมพีแดนซ์โดยไม่มีโครงสร้างชั้น — ผู้ผลิตต้องเดาโครงสร้างฉนวน และชิ้นงานแรกจึงไม่ตรงตามเป้าหมาย
- ระนาบอ้างอิงถูกแบ่งใต้ตัวเชื่อมต่อ — อิมพีแดนซ์ถูกต้องบนชิ้นงานทดสอบ แต่ผิดพลาดบนแผ่นวงจร
- การเคลือบผิวที่แตกต่างกันบนแผ่นเดียวกัน — ENIG และ HASL มีผลกระทบต่อความหนาที่แตกต่างกันสำหรับชิ้นส่วนที่มีระยะห่างของลายวงจรละเอียด
วิธีแก้ไขที่ประหยัดที่สุดคือการตรวจสอบ DFM ก่อนการผลิตแม่พิมพ์ ส่งชุดไฟล์ Gerber และตารางอิมพีแดนซ์มาให้เรา เราจะตอบกลับด้วยโครงสร้างที่เราจะสร้างและค่าความคลาดเคลื่อนที่เรายอมรับได้ นั่นคือทั้งหมด การผลิต PCB ควรตรวจสอบดูก่อนที่จะสรุปรูปแบบการจัดวาง
