การเลือกสติฟเฟนเนอร์สำหรับวงจรเฟล็กซ์

หน้าที่ของตัวเสริมความแข็งแรง

ตัวเสริมความแข็งแรงคือชั้นวัสดุเฉพาะจุดที่ยึดติดกับวงจรแบบยืดหยุ่น เพื่อป้องกันการงอตัว รักษาความหนาของขั้วต่อให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม หรือช่วยกระจายความร้อน มันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการออกแบบทางไฟฟ้า แต่เป็นตัวกำหนดว่าชิ้นส่วนประกอบนั้นจะทนทานต่อการเสียบ การหลอม และการใช้งานหรือไม่

บริเวณที่ต้องการตัวเสริมความแข็งแรงนั้นสามารถคาดเดาได้ เช่น ปลายขั้วต่อ จุดเชื่อมต่อของชิ้นส่วน ข้อต่อบัดกรี รูปแบบรู และส่วนใดๆ ที่จะถูกหนีบหรือขันสกรู ในทางตรงกันข้าม บริเวณที่โค้งงอจะต้องปราศจากตัวเสริมความแข็งแรงและกาวที่บีบรัด

วัสดุทั้งสี่ชนิด

โพลีอิไมด์ วัสดุมาตรฐานสำหรับปลายขั้วต่อ มันยึดติดด้วยกาวที่แข็งตัวด้วยความร้อน เพิ่มความหนาเพียงเล็กน้อย และเป็นวิธีปกติในการทำให้ได้ความหนาของปลายขั้วต่อ ZIF ตามที่กำหนด

PET ตัวเสริมความแข็งแรงแบบฟิล์มราคาประหยัดกว่า สำหรับบริเวณที่ไม่ต้องการความทนทานสูง มีอุณหภูมิใช้งานต่ำกว่าโพลีอิไมด์

FR-4 เป็นวัสดุโพลีเมอร์ที่แข็งที่สุดและราคาถูกที่สุดต่อหน่วยพื้นที่ โดยทั่วไปมีความหนา 0.2–1.5 มม. เหมาะสำหรับบริเวณที่ต้องการความแข็งแรงทนทาน แต่ไม่เหมาะสำหรับบริเวณที่มีความหนาจำกัด

สแตนเลส บางและแข็งมาก และมีราคาแพงที่สุดในบรรดาวัสดุทั้งสี่ชนิด เลือกใช้เมื่อพื้นที่ไม่เพียงพอสำหรับแผ่นเสริมความแข็งแรง FR-4 แต่ส่วนนั้นยังคงต้องไม่ขยับ

ตำแหน่ง ความหนา และความโค้งงอ

รายละเอียดสามอย่างจะตัดสินว่าแผ่นเสริมความแข็งแรงนั้นมีประโยชน์หรือไม่:

• ด้าน ตัวเชื่อมต่อแบบ Through-hole ต้องการให้แผ่นเสริมความแข็งแรงอยู่ด้านตัวเชื่อมต่อ บริเวณ SMT มักต้องการให้อยู่ด้านตรงข้าม การวางตำแหน่งผิดจะทำให้แผ่นบัดกรีถูกปิดกั้นหรือทำให้ชิ้นส่วนยกตัวขึ้น
• ความหนา ความหนาของแผ่นเสริมความแข็งแรง กาว และความยืดหยุ่น ต้องตรงกับชิ้นส่วนที่ประกบกัน เช่น ตัวเชื่อมต่อ ช่องเสียบในตัวเรือน หรือหน้าสัมผัสสปริง ความหนาจะระบุเป็นชั้น ไม่ใช่เป็นแผ่นฟิล์ม
• การม้วนงอ ความหนาของกาวและความหนาของตัวเสริมความแข็งแรงจะถูกเลือกพร้อมกัน เนื่องจากตัวเสริมความแข็งแรงที่หดตัวต่างจากส่วนที่ยืดหยุ่นได้ จะทำให้ชิ้นส่วนม้วนงอและไม่สามารถวางในตำแหน่งที่กำหนดในการประกอบอัตโนมัติได้

การระบุรายละเอียด

ใส่ตัวเสริมความแข็งแรงลงในแบบร่างเป็นเลเยอร์แยกต่างหาก โดยระบุวัสดุ ความหนา ชนิดของกาว และบริเวณที่ครอบคลุม รวมถึงระบุด้านที่ยึดติด ส่งเอกสารข้อมูลตัวเชื่อมต่อพร้อมความหนาของส่วนปลายที่คาดหวังไว้ ตัวเลขเดียวนี้มักจะเป็นตัวกำหนดความหนาของชิ้นส่วนทั้งหมด

ช่วงของวัสดุพื้นฐานและตัวเสริมความแข็งแรงอยู่ในเอกสารข้อมูลตัวเชื่อมต่อ หน้า PCB ที่ยืดหยุ่น และ หน้าความสามารถ บริเวณที่ตัวเสริมความแข็งแรงมาบรรจบกับส่วนที่แข็งแรงนั้น หมายเหตุการออกแบบแบบแข็ง-ยืดหยุ่น ครอบคลุมช่วงเปลี่ยนผ่าน