เริ่มต้นด้วยส่วนโค้ง จากนั้นออกแบบรอบๆ ส่วนโค้งนั้น
แผงวงจรแบบแข็ง-ยืดหยุ่น (rigid-flex board) คือแผงวงจรที่มีแกนยืดหยุ่นและส่วนแข็งเคลือบอยู่ทั้งสองด้าน ดังนั้นการออกแบบจึงมีบริเวณหนึ่งที่ต้องเคลื่อนที่และหลายบริเวณที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ รัศมีของส่วนโค้งกำหนดรูปทรงเรขาคณิตขั้นต่ำ ส่วนที่เหลือเป็นการจัดวางอย่างเป็นระเบียบรอบๆ ส่วนโค้งนั้น
มีกฎสี่ข้อที่ทำให้ต้องแก้ไขงานส่วนใหญ่
กฎข้อที่หนึ่ง: บริเวณส่วนโค้งเป็นพื้นที่ห้ามวาง
ไม่มีสิ่งใดที่ทำให้ส่วนที่ยืดหยุ่นแข็งตัวอยู่ภายในส่วนโค้ง: ไม่มีรูทะลุชุบโลหะ ไม่มีตัวเสริมความแข็งแรง ไม่มีหน้าต่างสำหรับแผ่นปิด ไม่มีส่วนประกอบ ไม่มีรอยเชื่อมบัดกรี ขอบของแผ่นปิดและตัวเสริมความแข็งแรงจะอยู่นอกส่วนโค้งโดยมีระยะเผื่อ เนื่องจากกาวจะไหลออกมาในระหว่างการเคลือบ และขอบของตัวเสริมความแข็งแรงที่อยู่ภายในส่วนโค้งคือบริเวณที่ตัวนำจะแตกในที่สุด
ความกว้างของพื้นที่ห้ามวางจะคำนวณจากรัศมีและมุมการพับ: ความยาวส่วนโค้งของส่วนโค้งบวกกับระยะเผื่อของเครื่องมือในแต่ละด้าน ตัวเลขนั้นจะตกลงกันใน DFM และวาดลงบนแบบพิมพ์สำหรับการผลิต ไม่ได้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเครื่องมือออกแบบ
กฎข้อที่สอง: ตัวนำควรวางขวางส่วนโค้ง อย่าวางตามแนวโค้ง
ตัวนำที่วางตามแนวเส้นโค้งจะรับแรงตามแนวยาว ส่วนตัวนำที่วางตัดเป็นมุมฉากจะรับแรงตามแนวกว้าง ซึ่งเป็นทิศทางที่ทองแดงรับมือได้ดีกว่ามาก ในบริเวณที่สัญญาณต้องเลี้ยวภายในส่วนที่ยืดหยุ่นได้ มันจะเลี้ยวด้วยรัศมี ไม่ใช่ด้วยมุม
หลักการเดียวกันนี้ใช้ได้กับการเปลี่ยนผ่านของแผ่นรอง: รูปทรงหยดน้ำและการเรียวลงอย่างนุ่มนวลจะช่วยลดการกระจายความเค้นที่เกิดจากไหล่เหลี่ยม
กฎข้อที่สาม: ทองแดงควรอยู่บนแกนกลาง
ในส่วนโค้ง วัสดุด้านนอกของส่วนโค้งจะอยู่ในสภาวะดึง และวัสดุด้านในจะอยู่ในสภาวะอัด ทองแดงที่วางห่างจากแกนกลาง — ตรงข้ามกับชั้นทองแดงอีกชั้นโดยตรง — จะถูกยืดออกในทุกรอบ และจะแตกก่อน
วิธีแก้ไขคือการตัดสินใจเกี่ยวกับการเรียงซ้อน: รักษาแกนยืดหยุ่นให้สมมาตร หลีกเลี่ยงการวางทองแดงตรงข้ามกันโดยตรงในส่วนโค้ง และในกรณีที่การออกแบบต้องการชั้นนำไฟฟ้าสองชั้นในส่วนปลาย ให้ยอมรับอายุการใช้งานที่ต่ำลง หรือเปลี่ยนไปใช้ชั้นเดียวในบริเวณนั้น ทองแดงมีน้ำหนักตั้งแต่ 0.5 ถึง 2 ออนซ์ ส่วนที่ยืดหยุ่นได้นั้นไม่เหมาะสำหรับทองแดงที่มีน้ำหนักมาก
กฎข้อที่สี่: การเปลี่ยนผ่านเป็นคุณลักษณะของการออกแบบ
ตรงจุดที่ส่วนที่ยืดหยุ่นมาบรรจบกับส่วนที่แข็ง ส่วนที่เสริมความแข็งแรงหรือแผ่นลามิเนตที่แข็งจะสิ้นสุดลงอย่างกะทันหันและเริ่มมีการโค้งงอ การเปลี่ยนผ่านนี้จะรับแรงเค้นสูงสุดในชิ้นส่วน ควรวางให้ห่างจากตัวเชื่อมต่อ มีลักษณะเรียวลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปแทนที่จะเป็นขอบตรง และควรอยู่ห่างจาก vias
สิ่งที่ต้องส่งพร้อมกับการออกแบบ
การเรียงซ้อนของชั้นวัสดุ ตำแหน่งและรัศมีของการโค้งงอ มุมการพับ และไม่ว่าการโค้งงอจะเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวหรือเคลื่อนที่ระหว่างการใช้งาน ภาพวาดของส่วนที่เสริมความแข็งแรง และรอยเท้าของตัวเชื่อมต่อพร้อมความหนาของส่วนท้าย ข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้ DFM ตรวจสอบพื้นที่ที่ห้ามวาง ความสมดุลของทองแดง และการจัดแผงก่อนการผลิตแม่พิมพ์
การสร้างแบบแข็ง-ยืดหยุ่นสามารถทำได้ถึง 12 ชั้น โดยมีระยะห่างระหว่างเส้นและช่องว่าง 0.002 นิ้ว และรูขั้นต่ำ 0.006 นิ้ว บนแผงขนาดสูงสุด 9.842 นิ้ว × 19.685 นิ้ว หน้าผลิตภัณฑ์ rigid-flex แสดงรายการเหล่านั้นพร้อมกับ หน้าความสามารถ.
