เมนู
บล็อก

สะพานบัดกรีเวฟ: ทำไมจึงเกิด

สะพานคือบัดกรีที่เหลืออยู่ตรงที่ไม่ควรมี สาเหตุส่วนใหญ่ถูกกำหนดไว้ก่อนที่บอร์ดจะถึงเวฟ

ทีมวิศวกรรม Hitech Circuits

เซินเจิ้น จีน · การผลิตและประกอบ PCB

2 นาทีในการอ่าน

เผยแพร่:

อัปเดตล่าสุด:

การตรวจทานทางเทคนิค: ตัวเลขในกระบวนการได้รับการตรวจสอบกับเอกสารขีดความสามารถที่เผยแพร่ของเรา

เหตุผลของการบัดกรีแบบคลื่น (Wave Soldering) คืออะไร? (Solder Touch)

การเกิดสะพานเชื่อมเกิดขึ้นเมื่อแยกตัว

การบัดกรีแบบคลื่นทำงานโดยอาศัยการสัมผัส: แผ่นวงจรจะเคลื่อนผ่านคลื่นตะกั่วหลอมเหลวที่นิ่งอยู่ ซึ่งจะเคลือบแผ่นรองและขาที่ยื่นออกมา สะพานเชื่อมจะเกิดขึ้นในขณะที่แผ่นวงจรออกจากคลื่น เมื่อตะกั่วระหว่างสองขาต้องแยกตัวออกจากกัน

หากแยกตัวออกอย่างสะอาด แรงตึงผิวจะดึงตะกั่วกลับไปเป็นสองส่วน หากไม่เป็นเช่นนั้น ตะกั่วจะยังคงเป็นใยอยู่ระหว่างขา ปัจจัยทั้งหมดด้านล่างนี้จะส่งผลต่อความสำเร็จในการแยกตัวนั้น

สาเหตุที่หนึ่ง: รูปทรง

  • ขาที่ยื่นออกมา หากยาวเกินไป ขาจะดึงตะกั่วส่วนหนึ่งออกมาจากคลื่น ช่วงที่เหมาะสมคือประมาณ 1.5–2 มม.
  • ขนาดและระยะห่างของแผ่นรอง แผ่นรองที่ใหญ่เกินไปจะกักเก็บตะกั่วมากกว่าที่ข้อต่อต้องการ และส่วนเกินไม่มีที่ไป บริเวณที่มีขาหนาแน่นและแผ่นรองกว้างจะทำให้เกิดสะพานเชื่อมก่อน
  • ทิศทางการออก แผ่นรองสุดท้ายที่ตะกั่วสัมผัสจะเป็นตัวตัดสินว่าจะมีใยเชื่อมเกิดขึ้นหรือไม่ ส่วนขยายของแผ่นรองหรือตัวดักจับตะกั่วที่ด้านทางออกทำให้ตะกั่วมีที่ไป

สาเหตุที่สอง: ฟลักซ์

ฟลักซ์ต้องมีอยู่ ต้องใช้งานได้ดี และต้องสม่ำเสมอ ปริมาณไม่เพียงพอ การเกิดฟองไม่สม่ำเสมอ ท่อฟองอุดตัน หรือฟลักซ์ที่เสื่อมสภาพ ล้วนลดการเปียก และการเปียกที่ไม่ดีหมายความว่าตะกั่วจะไม่ไหลกลับไปยังแผ่นรอง

แผ่นวงจรก็ต้องสะอาดด้วย: แผ่นรองและขาที่เกิดออกซิเดชันจะต้านทานการเปียก และตะกั่วจะอยู่ตรงที่มันตกลงไปแทนที่จะไปอยู่ในตำแหน่งที่แรงตึงผิวต้องการ

สาเหตุที่สาม: ความร้อน

คลื่นมีปริมาณความร้อนคงที่ แผ่นวงจรที่มีแผ่นทองแดงหนา การระบายความร้อนขนาดใหญ่ หรือการเทกราวด์ที่หนาแน่นจะดึงความร้อนออกจากบริเวณสัมผัส ดังนั้นตะกั่วจึงเย็นกว่าและไหลได้น้อยกว่าตรงจุดที่มันควรจะไหลไป

การอุ่นก่อน การออกแบบแท่นวาง และการวางแนวของทองแดงหนาเมื่อเทียบกับคลื่นเป็นตัวแปรสำคัญ หากการประกอบถูกครอบงำด้วยมวลความร้อน การบัดกรีแบบเลือกจุดมักจะเป็นกระบวนการที่ดีกว่า

สาเหตุที่สี่: เคมีในหม้อบัดกรี

ตะกั่วบัดกรีจะดูดซับทองแดง และทองแดงจะเพิ่มจุดหลอมเหลวและความหนืดของอ่างบัดกรี นอกจากนี้สิ่งเจือปนยังก่อให้เกิดออกไซด์และกากตะกอน ซึ่งจะเปลี่ยนพฤติกรรมของคลื่นบัดกรี การวิเคราะห์หม้อบัดกรี การกำจัดกากตะกอน และการเติมโลหะผสมที่ถูกต้อง เป็นการบำรุงรักษาตามกำหนด และจะแก้ไขปัญหาการเชื่อมต่อที่ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการเปลี่ยนแปลงรูปแบบใดๆ

การแก้ไขตามลำดับที่ถูกต้อง

ตรวจสอบเคมีในหม้อบัดกรีและการส่งฟลักซ์ก่อน — การตรวจสอบและการแก้ไขนั้นราคาไม่แพง จากนั้นตรวจสอบความยาวของขาและทิศทางของแผงวงจร จากนั้นตรวจสอบรูปทรงของแผ่นรอง จากนั้นตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงกระบวนการ (การบัดกรีแบบเลือกจุดหรือพาเลท) หากบริเวณขั้วต่อมีความหนาแน่นมากเกินไปสำหรับคลื่นบัดกรี

คุณภาพงานจะถูกประเมินตามมาตรฐาน IPC-A-610 กระบวนการประกอบและจุดตรวจสอบต่างๆ ได้อธิบายไว้ในเอกสารนี้ หน้าการผลิต PCBA และใน หมายเหตุการตรวจสอบ.

ข้อมูลจำเพาะทางเทคนิค

หมุดยื่นออกมา
โดยทั่วไปจะอยู่ต่ำกว่าแผ่นไม้ประมาณ 1.5–2 มิลลิเมตร
ทิศทางของบอร์ด
จัดวางโดยการจัดวาง เงา และการออกแบบพาเลท
ฟลักซ์
กิจกรรม ปริมาณ และความสม่ำเสมอ ล้วนส่งผลต่อการเปียก
หม้อบัดกรี
ทองแดงและสิ่งเจือปนอื่นๆ ทำให้จุดหลอมเหลวและความหนืดสูงขึ้น
การยอมรับ
ฝีมือการผลิตตามมาตรฐาน IPC-A-610

คำถามที่พบบ่อย

  • ทำไมความยาวของเข็มหมุดถึงสำคัญมากขนาดนี้?

    ขาพินที่ยื่นออกมามากเกินไปใต้แผ่นวงจรจะดึงตะกั่วบัดกรีไปด้วยขณะที่แผ่นวงจรเคลื่อนออกจากแนวคลื่น และตะกั่วส่วนเกินจะเชื่อมต่อกับขาพินข้างเคียงระหว่างทาง การตัดให้เหลือความยาวประมาณ 1.5–2 มม. จะช่วยให้ตะกั่วบัดกรีอยู่ในจุดเชื่อมต่อ ขาพินที่ยาวเกินไปยังบังแผ่นวงจรด้านหลัง ทำให้เกิดการกระโดดข้ามแทนที่จะเกิดการเชื่อมต่อ ซึ่งทั้งสองอย่างนี้เป็นอาการที่เกิดจากความยาวของขาพิน

  • หม้อบัดกรีเกี่ยวอะไรกับการเชื่อมต่อ?

    สิ่งเจือปนจะเปลี่ยนคุณสมบัติของโลหะผสม การที่ทองแดงละลายออกจากแผ่นวงจรจะทำให้จุดหลอมเหลวและความหนืดของสารละลายสูงขึ้น ส่งผลให้ตะกั่วบัดกรีไหลช้าลงและติดอยู่ระหว่างขาพิน การวิเคราะห์สารละลายตามกำหนด การกำจัดสิ่งสกปรก และการเติมโลหะผสมที่ถูกต้องลงไป เป็นการควบคุมกระบวนการ ไม่ใช่การดูแลรักษาความสะอาด

  • สามารถแก้ไขปัญหาการเชื่อมต่อที่ไม่ราบรื่นในผังโครงสร้างได้หรือไม่?

    โดยส่วนใหญ่แล้วใช่ครับ ขนาดและระยะห่างของแผ่นรองบัดกรี ทิศทางที่แผ่นวงจรตัดกับแนวคลื่น และการใช้ตัวดักบัดกรีหรือส่วนขยายแผ่นรองบัดกรีที่ด้านทางออก ล้วนส่งผลต่อการแยกตัวของบัดกรีจากขาสุดท้าย ในกรณีที่คอนเนคเตอร์ที่มีความหนาแน่นสูงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ การบัดกรีแบบเลือกเฉพาะจุดหรือแผ่นรองบัดกรีจะเป็นคำตอบที่น่าเชื่อถือกว่า

แชร์บทความนี้

← บล็อก

บทความวิศวกรรมที่เกี่ยวข้อง

ขอใบเสนอราคาสำหรับโครงการ PCB ของคุณ

ตรวจสอบทางวิศวกรรมและใบเสนอราคาโดยไม่มีค่าใช้จ่าย สำหรับการผลิต PCB การประกอบ การจัดหาชิ้นส่วน และการประกอบผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป